♥၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေဖေဖၚ၀ါရီလ ၂၀ ရက္♥

၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေဖေဖၚ၀ါရီလ ၂၀ ရက္..
ကၽြန္ေတာ့္ရ႕ဲ ၂၃ ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႕ ..
ကၽြန္ေတာ္ လူ႕ ေလာက ကိုစေရာက္တဲ့အခ်ိန္..
ည ၁၂ နာရီ ၃၀..

Online ေပၚမွာ ေပ်ာ္ေနမိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္..
Headphone ၾကီးကို နားမွာခ်ိပ္...
သီခ်င္းနားေထာင္ေနလိုက္တာ..
အျပင္မွာ ဘာေတြျဖစ္ေနမွန္းကိုေတာင္
မသိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္..

အျပင္မွာေတာ့..
ကမာၻပ်က္ေနတာကို မသိလိုက္ဖူး ..

ဥၾသသံ ရွည္ၾကီးၾကားမွ..
အျပင္ထြက္
ေကာင္းကင္ ကို
ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့..
အိမ္ေခါင္မိုး ကိုေတာင္ေက်ာ္ေနတဲ့ ...
မီး ေတြေလ..
မီးဖြားေတြကလဲ တဖြားဖြားနဲ႕ ...

အဲဒီေတာ့မွပဲ သိေတာ့တယ္..
အိမ္ ရဲ႕ တလမ္းေက်ာ္မွာ
မီး ေတြအၾကီးအက်ယ္
ေလာင္ေနတာေလ..

ကယ္ ပါ ယူ ပါ တစာတစာနဲ႕
ေအာ္ေနတဲ့အသံေတြ..
ကေလးေတြရဲ႕
ငို သံေတြ..
ဟိုေျပးဒီေျပးျဖစ္ေနတဲ့
လူအုပ္ၾကီးေတြ..

အဲဒီညက
မီးေလာင္တာ ၄ နာရီေလာက္ၾကာတယ္.
အိမ္ ၃၀ ..
လူေပါင္း ၃၈၀ ..
အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ ဘ၀ေရာက္သြားေလရဲ႕ ...

ဘာပဲေျပာေျပာ
ကၽြန္ေတာ့္ရ႕ဲ ၂၃ ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႕ ကေတာ့..
ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀မွာ
ေမ့ မရတဲ့ ေန႕ တစ္ေန႕
ျဖစ္သြားခဲ့ေလရဲ႕ .....

♥အသြားနဲ႕ အျပန္♥

အခ်စ္ဆိုတာဘာလဲ ?
ေပးဆပ္ဖို႕ လား ?
ရယူျခင္းလား ?
တကယ္ေတာ့...
အခ်စ္စစ္ဆိုတာ...
ေပးဆပ္ဖို႕ မဟုတ္သလို...
ရယူဖို႕ လဲမဟုတ္ပါဖူး...
အသြား အျပန္တူညီဖို႕ ပဲလိုတာပါ....

♥မိန္းကေလးမ်ားသို႕ ♥

အခ်စ္တခုတည္းနဲ႕...

ဘ၀တစ္ခုကိုတည္ေဆာက္လို႕  မရဖူး...

တူႏွစ္ကိုယ္

တဲအိုပ်က္မွာေနပီး...

ထမင္းရည္ေသာက္မယ္ဆိုတဲ့

ေခာတ္ကလည္း

ကုန္သြားပါပီ...

ဒါေပမယ့္..

အခ်စ္ မပါပဲန႕ဲ  လည္း

ဘ၀ႏွစ္ခုကို ေပါင္းစပ္လို႕

မရဖူး...

ဒါေၾကာင့္...

မိန္းကေလးမ်ားခင္ဗ်ာ....

ေငြရွိရံုတခုတဲနဲ႕

ခ်စ္ပါတယ္  ဆိုတဲ့

အေျဖကိုျပန္မေပးလိုက္ၾကပါနဲ႕  ခင္ဗ်ာ..

♥အခ်စ္စစ္♥

လူတစ္ေယာက္နဲ႕  တစ္ေယာက္ခ်စ္ဖို႕  ဆိုတာ...

ဦးေႏွာက္ နဲ႕  ဆံုးျဖတ္တာလား  ?

ႏွလံုးသားနဲ႕  ေရြးခ်ယ္တာလား ?

ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့...

ႏွလံုးသား နဲ႕  ပဲ ဆံုးျဖတ္တယ္...

ဦးေႏွာက္နဲ႕  ဆံုးျဖတ္လိုက္ရင္...

အခ်စ္စစ္ မရႏိုင္ေတာ့လို႕  ပါ...

♥နိယာမ♥

အခ်ိန္ေတြဟာလဲ..

စကၠန္႕  နဲ႕ အမွ်ေျပာင္းလဲေနတယ္...

ေႏြေခါင္ေခါင္ၾကီးမွာလည္း

မိုးေတြ ရြာေနတယ္...

ပိေတာက္ေတြဟာ.

သၾကၤန္ပီးလည္း ပြင့္ေနၾကတာပဲ...

အရာအားလံုးဟာ...

သစၥာမရွိၾကေတာ့ဖူး....

ဒါေၾကာင့္...

ေကာင္မေလးေရ...

မင္းရဲ႕ ေျပာင္းလဲမႈကိုလည္း

အျပစ္မတင္ေတာ့ပါဖူး...

မလြန္ဆန္ႏိုင္တဲ့

နိယာမၾကီးတစ္ခုလို႕ ပဲ...

သတ္မွတ္လိုက္ေတာ့မယ္....

♥ဘြဲ႕ ရျဖစ္ရမည္♥

ကြ်န္ေတာ္ ျမိဳ႕ထဲသြားရင္း
ဆိုင္းဘုတ္တခုကို
ေတြ႕ ခဲ့တယ္...

ညေစာင့္အလိုရွိသည္..
ဘြဲ႕ ရ ျဖစ္ရမည္ တဲ့...

ညေစာင့္လုပ္ဖို႕ က
ဘြဲ႕ ရမွျဖစ္မွာလား ?...

ဘြဲ႕ ဆိုတာ လူ လူ ခ်င္းသတ္မွတ္ထားတဲ့
သတ္မွတ္ခ်က္ေလးတခုပါ...

ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့...
လူ လူခ်င္းသတ္မွတ္ထားတဲ့
အဲဒီဘြဲ႕ ၾကီးကို အထင္မၾကီးဖူး....

ေလာကၾကီးက
ေပးေနတဲ့ ဘ၀အေတြ႕ အၾကံဳေတြ ကိုပဲ..
လိုခ်င္တယ္...